₹4,730 கோடி ஆற்றுப்படுக்கையும் கண்சிமிட்டியது யார் என்ற கேள்வியும்: மணல் குவாரி வழக்கு மீண்டும் உயர் நீதிமன்றத்தில்

தமிழ்நாட்டின் காவல்துறைத் தலைவருக்கு, சட்டவிரோத மணல் அள்ளுதல் குறித்த இயந்திர அளவிலான ஆதாரங்களுடன் அமலாக்க இயக்குநரகம் கடிதம் எழுதி இரண்டு ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. இப்போது அந்தச் சண்டை மீண்டும் நீதிமன்றத்துக்கு வந்துள்ளது; இம்முறை எதிர்த் தரப்பிலிருந்து. சென்னை நாகநல்லூரைச் சேர்ந்த தனியார் கட்டுமான நிறுவனத்தின் பங்குதாரர் ஒருவர், ED-யின் 2024 தகவலின் அடிப்படையில் ஊழல் தடுப்பு மற்றும் கண்காணிப்பு இயக்குநரகம் (DVAC) முதல் தகவல் அறிக்கை பதிவு செய்வதைத் தடுக்க வேண்டும் என்று சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தை நாடியுள்ளார்.

ED-யின் குறிப்பு சிறியது அல்ல. ஐஐடி கான்பூரில் உருவான நிறுவனத்தின் நிபுணர்களின் உதவியுடன் அறிவியல் நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி, மாநிலத்தின் 28 ஆற்று மணல் குவாரித் தளங்களையும் ஆய்வு செய்ததாக அந்த அமைப்பு கூறுகிறது. GPS ஆயத்தொலைவுகள், புவி ஸ்கேனிங் மற்றும் இயந்திரங்களின் இயக்க நேரங்களை அனுமதிக்கப்பட்ட எல்லைகளுடன் ஒப்பிட்டதில், சுமார் 987 ஹெக்டேர் பரப்பில் அனுமதியை மீறி மணல் அள்ளப்பட்டதும், அதன் மதிப்பு ₹4,730 கோடி என்பதும் தெரியவந்ததாக அது கூறுகிறது.

இந்த வழக்கில் அனைவரையும் தர்மசங்கடத்தில் ஆழ்த்துவது காலவரிசைதான். ED முதலில் 2024 ஜூன் 13 அன்று காவல்துறைத் தலைமை இயக்குநருக்கு எழுதியது; அடுத்த மாதமே நினைவூட்டலும் அனுப்பியது. ஆனால் வழக்கு எதுவும் பதிவாகவில்லை என்று அந்த அமைப்பு கூறுகிறது. இரண்டு ஆண்டுகள் பழமையான குறிப்பின் அடிப்படையில் மாநிலக் காவல்துறை வழக்குப் பதிவு செய்ய முடியாது என்பது ஒப்பந்ததாரரின் வாதம்; ஆற்றுப்படுக்கை காலியாகும் ஆதாரத்தின் மீது மாநிலம் வெறுமனே அமர்ந்திருந்தது என்பது ED-யின் நிலைப்பாடு.

சட்ட நிலைமை இதற்கு முன்பும் மாறியுள்ளது. இதே உயர் நீதிமன்றம், பதிவு செய்யப்பட்ட அடிப்படைக் குற்றமும் அடையாளம் காணப்பட்ட குற்ற வருவாயும் இல்லாமல் பணமோசடி விசாரணை நிலைக்காது என்று கூறி, ஒப்பந்ததாரர்களுக்கு எதிரான தற்காலிகப் பறிமுதல் உத்தரவுகளை ரத்து செய்தது. ஒரு விசாரணை அமைப்பே மற்றொரு அமைப்பை வழக்குப் பதிவு செய்யச் சொல்லி நீதிமன்றத்தை நாட முடியுமா என்ற கூர்மையான கேள்வியையும் நீதிபதிகள் எழுப்பியுள்ளனர்.

டெல்டா மற்றும் கீழ்ப்பகுதி மக்களுக்கு இந்தச் சட்ட மோதல் வெறும் வாதமாகத் தோன்றலாம்; ஆனால் அது அப்படியல்ல. ஆற்று மணல் என்பது மாநிலத்தின் ஒவ்வொரு வீடு, பாலம், குழாய்ப் பாலத்தின் எலும்புக்கூடு. அனுமதியை மீறி அது அள்ளப்படும்போது முதலில் பாதிக்கப்படுவது ஆறு; அடுத்து கிணறுகளும் நிலத்தடி நீரும்; கடைசியாக அதிக விலை கொடுக்கும் நேர்மையான கட்டுமானதாரர். ஆற்றுப்படுக்கையில் ஏற்பட்ட ₹4,730 கோடிப் பள்ளம் என்பது பொது வருவாயிலும் ஏற்பட்ட பள்ளம்தான்.

DVAC தொடரலாமா என்பதை நீதிமன்றம் இப்போது முடிவு செய்யும். முடிவு எதுவாக இருந்தாலும், மத்திய அமைப்பின் எச்சரிக்கைக்கும் மாநில நடவடிக்கைக்கும் இடையிலான இரண்டு ஆண்டு இடைவெளியை எந்தத் தீர்ப்பும் அழித்துவிடாது; நீதிமன்றத்துக்கு வெளியேயும் அரசு பதில் சொல்ல வேண்டிய கேள்வி அதுதான்.